เสนาสนะประกอบด้วย
                ๑. อุโบสถ  กว้าง  ๕  เมตร  ยาว  ๙  เมตร
                ๒.ศาลาการเปรียญ  กว้าง  ๑๒  เมตร 
                    ยาว  ๑๙.๕๐  เมตร
                ๓.กุฎีคอนกรีต  ๒  หลัง  กว้าง  ๕.๕๐  เมตร 
                   ยาว  ๖.๕๐  เมตร
                ๔.กุฎีเล็ก  ๖  หลัง
                ๕.เวจกุฎี  ๔  แห่ง
   ประวัติโดยสังเขป
เดิมเป็นวัดร้าง  ได้รับการยกขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อ
วันที่  ๒๕  เดือนพฤษภาคม  พ.ศ. ๒๕๔๔ ความเป็นมา  ชาวบ้านนาแก  เดิมเป็นเผ่าภูไทย ได้อพยพมาจาก
เมืองหนองบัวลำภู  มาตั้งถิ่นฐานที่ริมแม่น้ำมูล 
ชื่อบ้านส้มป่อยมูล  อ. ราศีไศล  จ.ศรีสะเกษ 
ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ริมแม่น้ำชี  ชื่อบ้านส้มป่อยเป้า 
คือบ้านเป้า-เหล่าแก้ว  อ.เขื่องใน  จ.อุบลราชธานี 
ต่อมาได้ย้ายจากบ้านเป้าเหล่าแก้วมาตั้งถิ่นฐานอย
ู่บ้านบึงแก  อ.มหาชนะชัย  จ.อุบลราชธานี 
เห็นว่าบ้านบึงแกตั้งอยู่กลางทุ่งนา  ไม่มีไม้ทำฟืน 
อยู่ต่อไปจะเกิดความลำบาก 
เลยอพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านนาแกในปัจจุบัน

ประวัติวัดบ้านนาแก
ชื่อตามบัญชีการศาสนา  วัดบ้านนาแก
ชื่อที่ชาวบ้านเรียก  วัดป่านาแก
ที่ตั้ง  หมู่  ๑  บ้านนาแก  ตำบลนาแก  อำเภอคำเขื่อนแก้ว  จังหวัดยโสธร

ก่อนจะตั้งบ้านนาแกขึ้น  แต่ก่อนมาเป็นบึง  ปัจจุบันเลยตั้งชื่อว่านาแก  เหตุที่มาตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้เพราะมีความสมบูรณ์   มีพื้นที่กว้างขวางมาก  มีทำเลเนื้อที่เป็นหมื่นไร่  ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีลำเซบายเป็นแม่น้ำสายหลัก  การทำมาหากินสะดวกสบาย
หมู่บ้านนาแกได้ตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้นเมื่อปี  พ.ศ.  ๒๓๓๐  มีหลักฐานยืนยันว่าบ้านนาแกสร้างอุโบสถ  บ้านกู่จานสร้างพระธาตุกู่จาน  ผู้สร้างคนเดียวกัน  สร้างขึ้นพร้อมกัน  หลวงปู่เวียงเป็นผู้สร้าง  สร้างเสร็จบ้านนาแกและบ้านกู่จานได้เป็นพันธมิตรกัน  บ้านนาแกเจริญที่สุดช่วงปี 
พ.ศ.๒๔๕๐-๒๔๖๐  ทางวัดได้ซ่อมแซมอุโบสถเป็นครั้งที่ ๒ ได้สร้างกุฎี  ศาลาใหญ่โต  หมู่บ้านเริ่มใหญ่ขึ้นเช่นกัน  แบ่งเป็นคุ้มถึง  ๖  คุ้ม  มีผู้ใหญ่บ้าน  ๔  คน  กำนัน  ๑  คน  ได้เป็นตำบลนาแก  อ.เขื่องใน  จ.อุบลราชธานี  ในสมัยนั้นอำเภอคำเขื่อนแก้วยังไม่ได้ตั้งเป็นอำเภอ  ต่อมาช่วงปี  พ.ศ.๒๔๗๐-๒๔๗๒  หมู่บ้านนาแกเกดภัยพิบัติทั้งชาวบ้านและพระสงฆ์ได้พากันป่วยล้มตายเป็นจำนวนมาก  ต่อมา ปี  พ.ศ.๒๔๗๓ ชาวบ้านได้อพยพย้ายถิ่นฐาน
ไปตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียง  บางส่วนไปอยู่สกลนคร  อุดรธานี  บุรีรัมย์และหนองบัวลำภู  ส่วนที่เหลือแยกเป็น  ๓  หมู่บ้าน  คือ  บ้านหนองตุกหลุก 
บ้านม่วง  และบ้านนาแกในปัจจุบัน  เมื่อปี  พ.ศ. ๒๔๗๗  เจ้าอาวาสวัดรูปสุดท้ายคือพระอาจารย์ชาลี

รายนามหลวงปู่ที่มรณภาพอยู่ที่วัดร้างแห่งนี้  คือ
๑.หลวงปู่เวียง  (ไม่ทราบฉายา)    
๒.หลวงปู่สีสมุทร  (ไม่ทราบฉายา)   
๓.หลวงปู่ธี  สายสิงห์  (ไม่ทราบฉายา)
๔.หลวงปู่พา  กองธรรม  (ไม่ทราบฉายา)   
๕.หลวงปู่อุ่น  พาลี  (ไม่ทราบฉายา)   
๖.พระอาจารย์ชาลี  สายสิงห์  (ไม่ทราบฉายา)   

ต่อมา  ปี  พ.ศ. ๒๕๔๑  ชาวบ้านนาแกได้พร้อมใจกันบูรณปฏิสังขรณ์วัดร้างนาแกขึ้นมาใหม่  โดยมีกองทุนชื่นธีรวงศ์และคณะศรัทธาจากจังหวัดเชียงราย  ยโสธร  นำโดยนายสมเกียรติ  ชื่นธีรวงศ์  เป็นผู้คิดริเริ่มบูรณปฏิสังขรณ์ 
เมื่อวันที่  ๖  เดือนมีนาคม  พ.ศ. ๒๕๔๑  โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นพุทธบูชาและเพื่อให้วัดแห่งนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม  ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา  อีกทั้งเพื่อให้คณะศรัทธาในท้องถิ่น  ได้มีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ป่าไม้ในบริเวณวัดซึ่งยังคงสภาพป่าบริบูรณ์
ให้คงอยู่สืบไป  ทั้งนี้โดยการนำของ  พระครูวิสณฑ์ธรรมาภรณ์  เจ้าคณะอำเภอคำเขื่อนแก้ว  ได้ดำเนินการขอยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์  ตั้งแต่  พ.ศ.๒๕๔๒ และได้รับการยกขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ในวันที่  ๑๕  พฤษภาคม  ๒๕๔๔